>
>
ای شبنم صبحگاهی از کدامِين ديار آمده ای...!
از برای چه برروی غنچه های سپيد ياس نشسته ای !
اگر نيايی...!
اگربا نوازشت ، بوسه ات، گل های سپيد باغ را بيدار نکنی،
رويای آبی غنچه های باغ به اميد کدامين صبح طلوع کند !
تويی که نويد بخش روشنی هستی
تويی که هر صبحدم با طلوع خورشيد، معصومانه ، عاشقانه می ميری،
برايم بگو از برای چه به روی غنچه های سپيد ياس نشسته ای....!
...
وگر نيايی...؟
آه...
'گفتيد اين را مي خواستيد....سرا پا گوشم و منتظر....
Posted by: سارا at December 21, 2003 1:05 AMياس سپيد ...در اين برهوت تنهايي من گمش كردم....رفت...گفتم كه تنها ياس سپيدي در رد تنهاي اش روئيد...اگر ديدي اش سلام مرا هم برسان....
بگو دلتنگم...خسته ام...بگو دستانم را در پشت تمام خا طره ها گم كرده ام....بگو... اين حق من نبود...