اخ كه من چه قدر دل تنگ و كوچولوي اين بزرگ مرد كوچك رو دوست دارم...

واحه جواب سوالت رو نمي دونم باورت ميشه؟

نمی دانم چند سالتون است. متاسفانه سری هم به دبیره نزدم که اطلاعات بیشتری کسب کنم. حدود هشت سال پیش مثل شما همین برخورد را در زمینه شعرهایم داشتم. باری شاعری گفت:" برو طبیعت را لمس کن. نگاه کن و..."
آخرین بار که این شاعر را دیدم بعد از انتشار عطر پاییزم بود. او گفت:" شعری بخوان!"
گفتم:" رنگ چشمان روباه
نگاه دو پهلوی مرغ دریایی
و لبخند سیاه چکاوک را
در هر خاکی می شناسم"
او گفت:" چطور می توانی اینقدر زیبا بگویی!"
خندیدم و گفتم:" طبیعت را لمس کردم و با نگاههای آن نگاه کردم و..."
البته من اصلا قصد تعریف از شعرم با عنوان این مثال ندارم و فقط می خواهم بگویم اگر به اندوخته هایمان بیفزاییم خود را بهتر باور خواهیم کرد. شاعر خوب! آقای طاهریان شما را می گویم...

با سلام دوست عزیز
شعر زیبایی بود. ممنون می شوم بنویسی از کیست. خوشحالم که توانستم باعث آرامش خاطر دوستی بشوم.
شاد باشید