گاهی وقت ها بی مقدمه صدای اذان به گوشم می رسه، اما وقتی به ساعتم نگاه می کنم خنده ام می گیرد، گاه به خودم ، بودنم وماندنم شک می کنم، امشب هم ازون شب هااست که عجیب هوس اذان تو وجودم مور مور می کنه، گرچه هیچگاه نه بدرستی معانی الفاظش را درک کردم نه خواندنش را!
ای کاش در فهرست طربستان هم جايی برای صدای موذن زاده اردبيلی بود تا می توانستم امشبم را بدان دلخوش کنم...
خوشبختانه در فهرست طربستان قطعه ای آوازی از استاد شجريان يافت می شود که حال و هوای اذان را لا اقل برای من دارد، حیفم آمد که روی صفحه ام نيايد
من هم گاهي نزديك هاي صبح از خواب مي پرم و خيلي دلم ميخواد صداي اذان رو بشنوم. هرچند اون زماني كه توي خوابگاه بودم بدم ميومد. اذان مومن زاده اردبيلي و حسين صبحدل رو ميتوني از لينك زير پيدا كني:
http://www.irib.ir/Special/ramazan/azan/html/en/1.htm
Posted by: من at March 28, 2004 2:43 PMاذان در گوش تست ، گوش كن ! ميشنوي؟
Posted by: Toranj at January 17, 2004 1:29 AM