طرح عشق در زلالي آب . آبي كه از مهتاب رنگ بودن مي گيرد.
Posted by: Toranj at June 5, 2004 1:13 PMطرح هاي قبلي ات را بيش تر دوست داشتم چون يك جور ساده گي و صلابت خاصي داشتند. نمي دانم شايد به خاطر كمپوزوسيون شان باشد.
و البته آن نوشته هاي ديدارت و من و تو را كه ديگر نگو! معركه بود! دل ام هواي ديداري كرد چنانف اما چه سود كه ...
سلام
كه ياد ياران خوش است...
كجايي؟
زخمه
Posted by: زخمه at May 30, 2004 3:32 AMسلام شاعر پر شور و شوق
با این شعر ، تصویر و آهنگ آتش بر دل خسته ما از غبار و غربت زنگی ریختی.(گاه لازم است) اخوان یکی از پرشورترین و عاشقترین شاعران معاصر است و شجریان با آن صدای پرسوزش عجیب ذره ذره این شعر را در روح آدم می دمد.
زنده باشی و پایدار
مانده ام پا در گل در حسرت آتش
Posted by: Yas at May 26, 2004 10:09 AMتمام چرخش و رقص زندگي در دستانش هويدا است..عشقي بايدش تا راه به مهتاب برد تا ميان شعله هاي زندگي...
Posted by: nc at May 26, 2004 9:03 AM