
آمدنيست كه در آن ايستادنيست به نماز براي ماندن در حضور آشناى نفسش
منزلگاه من در راه است، به يمن آمدنش دست افشان غباز از آينه واحه ميزدايم كه بى او گسستهام از هر حلقهاى و لامكانى.
اي كاش بيايد به جان و به دل
Posted by: Toranj at September 15, 2004 9:09 PM