September 14, 2004

زير آسمانه‌ى واحه


          

آمدني‌ست كه در آن ايستادني‌ست به نماز براي ماندن در حضور آشناى نفسش
منزلگاه من در راه است، به يمن آمدنش دست افشان غباز از آينه واحه مي‌زدايم كه بى او گسسته‌ام از هر حلقه‌اى و لامكانى.

Posted by محمد طاهريان at September 14, 2004 4:07 AM
Comments

اي كاش بيايد به جان و به دل

Posted by: Toranj at September 15, 2004 9:09 PM