November 22, 2004

دلارام

            
بيا با من بمان امشب
چو رقص ماه در آب
گره بگشا ز سر تا پا
به روى بركه مهتاب
رها كن جامه شب را
بيا با من، بيا در من
به هر سو به هر تاب
پريشان گيسوانت را
 برافشان، برافشان
به بوي عطر بيدارت
به ساز نرگس مستت

چو تاكى پيچ در پيچ
 بپيچانم، بپيچان
بيا با من بمان امشب
چو رقص ماه در آب
لبم بر لب بگذار
بنوشانم، بنوشان

Posted by محمد طاهريان at November 22, 2004 2:14 AM
Comments

دل كه ترك بردارد، پاي رويش باز ميشود و سبز كه شود رو به بالا ميرود پله پله كه عشق نظر به بالا دارد

Posted by: Parnian at November 24, 2004 3:32 PM

به نام خداوندگار مهر
سلام جناب طاهريان
از تصاوير زيباي وبلاگ شما بي نهايت سرشار مي شوم و همينطور متون.
عرفان مهر معنويت حسي ناب كه از جنس آسمان هست در آنها موج مي زند
اميدوارم عشق به محبوب ازلي در نهاد شما هر لحظه افزون گردد.
سبز باشيد.

Posted by: مرضیه at November 23, 2004 1:08 AM