
بيا با من بمان امشب
چو رقص ماه در آب
گره بگشا ز سر تا پا
به روى بركه مهتاب
رها كن جامه شب را
بيا با من، بيا در من
به هر سو به هر تاب
پريشان گيسوانت را
برافشان، برافشان
به بوي عطر بيدارت
به ساز نرگس مستت
دل كه ترك بردارد، پاي رويش باز ميشود و سبز كه شود رو به بالا ميرود پله پله كه عشق نظر به بالا دارد
Posted by: Parnian at November 24, 2004 3:32 PMبه نام خداوندگار مهر
سلام جناب طاهريان
از تصاوير زيباي وبلاگ شما بي نهايت سرشار مي شوم و همينطور متون.
عرفان مهر معنويت حسي ناب كه از جنس آسمان هست در آنها موج مي زند
اميدوارم عشق به محبوب ازلي در نهاد شما هر لحظه افزون گردد.
سبز باشيد.