واقعا از ديدن اين نقاشي ها انسان احساس يك رهايي مكنه . رهايي از اين دنيا رهايي از زندگي.واقعا زيباست اين احساسي كه با اولين نگاه به انسان دست مي دهد.(لطفا اين وبلاگ را بيشتر گسترش دهيد با اثاري بيشتر)
هر چه دل تنگت مي خواهد بگو ( آقاي محمد طاهزيان با تشكر )

كاش يلدا يه روز بود.

كاش يلدا يه روز بود.

زیباست، زیبا. خیلی . دلم برای نیم تنگ شده. حداقل هرزگاهی به قول مسیحا یه فوتی توش می کردم یه کم خالی می شدم. دیگه فوتم نمی تونیم بکنیم

چه رهايي عجيبي تو اين نقاشي است....

و مگر چقدر توان در من است ؟ كه ببينم و هيچ!

سلام آقاي طاهريان

كار تان بسيار زيبا بود. چه بزمي داريد! خوش به اقبالتان .

پايدار باشيد

به نام آنكه نقش زد اين دايره مينايي
سلام
واقعا از مشاهده تصاوير بكر شما سرمست مي شوم.
احساس مي كنم آنچه در كلام نمي گنجد در آثار شما موج مي زند.
گويي نقشواره هاي آسمان جاري مي شود بر سپيد كاغذ.
سبز باشيد.

اين كارهايى كه براى تو عزيز، دل مشغوليت است و گاها با تواضع خط خطى مي نامى(!) آنقدر زيبايند و در نگاه همچون منى دلباخته’ نقشِ خطوط، فريبنده و مسلط در بازى تصاوير كه انگار من را به دنياى خود مى برند!

محمد جان، كارهايت ستودني اند، ستودني، چه نقاشي ها و چه عكسها......و من با حسرتي ديرين وراندازشان مي كنم، بارها و بارها!.......دنياي نقاشي، دنياي گم شده من است!.......و اين نقشاي زيبا!....كاش مي شد كه كارهايت را بيشتر ببينم.......

بارها و بارها از كنار قاب شكسته روياها مي گذريم، بي آنكه به ياد داشته باشيم كه خرده شيشه هاي ياد هنوز پراكنده اند و باز زخمي تر از پيش به كنج سرد تنهايي پناه مي بريم!

محمد جان، يك سوال! اين نقاشيها كارهاي خود توست، اينطور نيست؟

چگونه در چنین خیال زیبایی می توانی احساس تنهایی کنی، خیال؟

امان از يلداهاي بي كسي و غربتي كه تمامي ندارد.