ey kash man ham emshab bahaneyi dashtam ta bishtar az in delam havaye ghorub ra neshanam nemidad.......

پر مي كشي در رقص مهتاب، با دلي پر از بهانه. بال بگير كه دل بي بهانه دل نيست. مي نويسي و مي كشي و مي نالي كه ناتوانم!؟ توانائي ات چيست؟ كاش بهانه ها بمانند بي آنكه قدرت دستها ، افق ديد و صلابت كلامت و از آن مهمتر صداقت و سادگي تو را از تو بگيرند. بمان با بهانه و بي پروا

چه زيباست وسوسه عاشقي ، چه زيباست عشق براي آناني كه روح بلندي دارند ، براي اينان عشق سازنده است و عامل رشد، تكامل عشق و اوج گرفتن و اوج ، اوج ، اوج.

محمد جان، اين تصوير زيبا از بانويي رقصان، انگار كه پري كوچكي است كه از ميان دريا و امواج رو به آسمان آورده! چه زيبا نقش دلتنگي مي آفريني و چه خوش مي نويسي عزيز، هميشه.